Trots en dank

Wat een dag, wat een wedstrijd, wat een kampioenschap en wat een club! Wat hebben we met elkaar genoten van een prachtige apotheose van een enerverend seizoen, resulterend in het kampioenschap van ons Vlaggenschip en de daaraan gekoppelde promotie naar de eerste klasse.

Wat mij in dit alles het meeste raakt is de wijze waarop alles rond deze kampioenswedstrijd verlopen is. De voorpret was al geweldig, omdat de kaartenactie veel tongen los maakte en de spanning langzaam opliep naarmate de zaterdag dichterbij kwam. En de sfeeracties die op touw werden gezet hielpen ook daarbij. Vuurwerk, spandoeken, line up en ga zo maar door.

En dan al die werkzaamheden die moesten gebeuren. Het klaarmaken van het veld met alles wat daarbij komt kijken, de extra standjes voor de horeca, de muziek, het terras, de kantine, gewoon teveel om op te noemen. Wat hebben wij toch een fantastische vrijwilligers!
En wat te denken van al die (vaak dezelfde) vrijwilligers die op de dag zelf in touw waren. Het zijn er veel te veel om allemaal bij naam te noemen, maar denk aan de kaartcontrole, de verloting, de ordedienst, de verslaggever(s) en fotografen en niet in het minst alle kantinemedewerkers en gastvrouwen in de bestuursruimte. Terwijl wij naar de kampioenswedstrijd keken en later toen we dat grootse feest vierden, waren zij voor ons aan het werk. Wat een opofferingsgezindheid, wat een clubliefde, wat een kanjers!

Er past ons slechts diep respect, grote waardering en dank aan al die mensen die op enigerlei wijze hebben bijgedragen aan het welslagen van deze dag.

Ik zou geen namen noemen. Maar het moet me van het hart hoe geroerd ik raakte, toen ik halverwege de avond buiten op het terras achter de tap even aanschoof bij Jan Boomsma, die daar even tot rust zat te komen op een bankje. Ook hij was er zo druk mee geweest om alles met betrekking tot de horeca voor te bereiden. Zorgen dat er van alles voldoende zou zijn, diverse keren een rit maken naar de Sligro in Leeuwarden en ga zo maar door. En dan op de dag zelf ook nog volop in de weer en de regie in handen zien te houden. Hij zat er even doorheen, maar hij genoot toch ook zo van het feest en was zo trots op het kampioenschap van zijn club. Oh, wat had ik met hem te doen en oh wat was ik tegelijkertijd ook blij voor hem. De verpersoonlijking van wat onze club voor mensen betekend.

Straks als de euforie weer wat afzakt gaan we ons richten op de Familiedag en daarna voorbereiden op een nieuw seizoen in de eerste klasse. Geniet nu nog even na. Het komt jullie toe.

Voor nu rest mij nogmaals dank uit te spreken aan en ieder en weet dat ik trots ben op al die mensen die Zeerobben maken tot wat het is.

Forza Zeerobben!

Johannes Woudstra

Deel dit:
Share

Meer nieuws

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*