In memoriam

In memoriam: Jan Boomsma

Op de ledenlijst van het seizoen 1969-1970 komen we voor het eerst de naam van Jan Boomsma tegen. Jan en de vereniging konden op dat moment niet beseffen wat ze voor elkaar gingen betekenen.

Nog geen 10 jaar na zijn aanmelding als lid van Zeerobben was Jan één van de initiators van ons clubblad “De Zeerob” . In die tijd kwam er ook nog een weekbulletin uit met alle wedstrijden van de teams inclusief de namen van de spelers daarin. Dit weekbulletin werd op zijn zolderkamer door Jan getypt. Elke week maar weer zorgde Jan ervoor dat ons bulletin tijdig de leden bereikte. In 1978 werd ons clubblad “De Zeerob” opgericht. Jan werd verantwoordelijk voor het stencilwerk. Tot en met 2011 bleef hij het clubblad trouw. Zijn clubblad. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot want soms werd er op vrijdagavond beslist dat het clubblad op maandag moest uitkomen. Het hele weekend was hij dan met stencilwerk bezig maar de clubbladen lagen maandagavond klaar voor verspreiding. Daar zorgde hij 32 seizoenen lang voor. Onafgebroken. Het feit dat ook zijn moeder meewerkte aan het clubblad gaf het nog iets meer speciaals.

Wat enorm is bijgebleven is de periode dat we samen het jeugdbestuur van Zeerobben vormden. Door diverse omstandigheden gebeurde het dat we uiteindelijk met z’n tweeën de gehele jeugdafdeling bestuurden. Overal waar nodig sprong Jan bij. De jeugd moest blijven voetballen, koste wat het kost. Dat resulteerde erin dat hij de gehele dag aanwezig was op ons sportcomplex. Dat kon verschillen van leider bij A2 tot scheidsrechter bij de E’tjes. Of dat nog niet genoeg was werd er tussen de bedrijven door ook nog een 3-tal jeugdtoernooien georganiseerd. Ook daar maakte Jan deel uit van de organisatie. Het Koninginnedag toernooi, het Bode-toernooi en het 5-verenigingentoernooi.

Na deze periode begon het “echte” werk voor Jan. Nauw betrokken bij de senioren werd hij in 1996 leider van ons eerste elftal. Jan was geen man van de technische zaken. Jan was meer van het “luisterend oor” . Hij wist wat er speelde binnen de groep en handelde daar naar. Niet voor niets zochten veel oud eerste-elftal spelers hem op toen bekend werd dat hij ziek was. Na 12½ leiderschap stopte Jan er mee. Er werd hem een groots afscheid aangeboden in het MFC te Kimswerd. Naast de vele bedankjes en cadeaus werd tijdens die avond bekend gemaakt dat Jan Boomsma werd gekozen tot erelid van de club. Natuurlijk moest alles nog bevestigd worden door de algemene ledenvergadering maar dat was slechts een formaliteit zo bleek later. Als er één was binnen de club die deze titel verdiende dan was Jan het wel. Hij liet het weinig blijken maar wat was hij er (terecht) trots op.

Na zijn eerste bestuursperiode begin jaren tachtig keerde Jan in 2006 terug in het bestuur tot 2014. In die periode was Jan verantwoordelijk voor het hele kantine-gebeuren binnen de club. Inkopen, bardiensten, keukenwerk, schoonmaakploeg , schema’s maken etc. Jan was er dagelijks mee bezig. Vaak was hij op zaterdagochtend al vroeg aanwezig om vervolgens ’s avonds laat af te sluiten om te gaan genieten van de zondag. Alhoewel hij dan ook nog vaak in het clubhuis was te vinden voor de laatste werkzaamheden.

In juni 2016 bereikte ons het verschrikkelijke nieuws dat Jan ongeneeslijk ziek was. Meteen ging hij het medische traject in van chemo’s en bestralingen. Maar uit het veld slaan liet hij zich niet. Integendeel. Hij ging de strijd aan. Het fysieke werk moest hij mijden maar de inkopen etc. gingen gewoon door. Op zijn eigen tijd en in zijn eigen tempo. Tot aan het laatst toe bleef hij betrokken bij de kantine en alles erom heen. Jan voelde zich tot in het diepst van zijn ziel betrokken bij de club. Zijn club. We zijn dankbaar voor alles wat hij voor onze club heeft betekend.

Wij wensen Berber, de kinderen en verder familieleden veel sterkte toe de komende tijd. Niet alleen bij hen maar ook binnen de club laat Jan een enorme leegte achter. Ook als club willen we er voor de familie zijn. Op de Robbenplaat zal er altijd een warm welkom zijn.

Tot slot kunnen we niet anders eindigen dan met het refrein van ons clublied waar we het volgende aan toegevoegd hebben:

Want ik ben een Zeerob
En dat hou ik niet stil
En dat zal ik ook blijven
Zolang als ik wil

 

Ja hij was een Zeerob
En dat hield hij niet stil
Maar hij kon dat niet blijven
En dat maakt ons stil

 

Namens de zmvv Zeerobben
Frans Bode

 

 

Deel dit:
Share

1 Reactie

  1. Jeetje hier schrik ik van! Jan was destijds leider van zeerobben 1 waar ik twee seizoenen bij mocht voetballen met heel veel plezier. Ik wens iedereen veel sterkte met dit verlies.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*