“Zo overtuigend als maar kan maar met een dikke zwarte rand”

Foarut 2 – Zeerobben 3
Vlak voordat we gingen verzamelen op de robbenplaat werden we opgeschrikt door het trieste nieuws dat de moeder van Peter was komen te overlijden. Een lieve zachte vrouw die bij een ieder die zeerobben een warm hart toedraagt bekend stond.
Wij wensen alle nabestaanden veel sterkte toe bij dit grote verlies. Thoon had geregeld dat we vandaag met rouwbanden gingen spelen en vooraf aan de wedstrijd zou een minuut stilte worden gehouden ter nagedachtenis.

Tijd voor weer een doordeweekse wedstrijd. In korte tijd weer aantreden in de strijd voor het o zo mooie kampioenschap.  Het kampioenschap wat voor het grijpen ligt. De horde die vandaag genomen moest worden zou een hele grote zijn. De nummer 2 op de ranglijst Foarut was na een aantal afmeldingen door verscheidene redenen nu eindelijk onze eerstvolgende prooi geworden.  Een prooi die we bereid waren te verslinden en op de slachtbank te leggen. Tevens de ploeg die met 3-1 van Stiens gewonnen had dus we konden ons klaar maken.

Dat niet iedereen scherp was werd al snel duidelijk. Volgens Arno “chickenwing” Ewouds had hij geregeld dat we een kwartiertje later zouden gaan spelen. Hij was hier niet 100 maar 1000% zeker van en hij liet wat vage appjes zien.
Aangekomen op het complex in menaldum was dit niet het geval en we moesten gewoon om 19:00 aantreden, snel omkleden en in de benen dus. Amels die de boombox aan wou zetten kwam tot de conclusie dat de box niet opgeladen was. Waar dit normaal gesproken een klusje voor Ewouds was werd dit nu van alle kanten ontkent. Waarschijnlijk hadden de muisjes dit klusje geklaard en zo de stekker eruit getrokken.

Maar goed, na een korte warming-up maakten we ons op voor de yell van Et. Na een respectvolle en indrukwekkende minuut stilte was het bijna zover. Eerst was het Di Mieri die zich klaar maakte voor zijn 15e goal van het seizoen.
Deze schoot hij zoals altijd weer schitterend en onhoudbaar binnen.

De opstelling was vandaag als volgt:

Veenstra die vorige week een goeie pot heeft neergezet op goal. Achterin Deel op links, in het centrum Keimpe en Et en op rechts Cengiz. Op het middenveld André op links. In het centrum Ruben en Ayhan en op rechts Amels. Voorin Ilhan en Faasse.

Onze wissels van vandaag zijn: Freddy, Marcel, Ron en Michel.

VIP: Sjoerd Di Mieri
Coach: Thoon
Verzorger: Jeffrey
Grens: Pascal P
Mental Coach: Klaas B

Na de penalty van Di Mieri was het de beurt aan ons om te laten zien dat we niet voor niets bovenaan staan in deze competitie.
Na de aftrap van Foarut was het de eerste minuten even aftasten. Vanuit het niets was het na een minuut of 5 Faasse die de bal aangespeeld kreeg en opendraaide. Hij zag dat de keeper te ver voor zijn goal stond en schoot van een meter of 40 de 0-1 tegen de touwen. Een minuutje of 10 later was het weer Faasse die de bal aangespeeld kreeg in de diepte, zich knap opendraaide en een vrije doortocht had richting doel.
Helaas werd hij hard neer geschopt van achteren en verdiende zo alleen maar een vrije trap Waar iedereen aan een doorgebroken speler zat te denken en dus zo een gele of rode kaart had verwacht had zei de scheids dat hij dit niet gezien had De bal werd neergelegd door Faasse en op aandringen van Keimpe schoot hij de 0-2 onberispelijk binnen met zijn beruchte linker.

Na de 0-2 leek het wel of we het wel goed vonden. Foarut kwam er iets meer uit en werd wat gevaarlijker. Na een duel van Et aan de zijkant van het veld waarbij de kleine oempaloompa tegen de boarding aan viel. Door de schouderduw die Et gaf werd deze oompaloompa zo kwaad dat hij na begon te schoppen. In plaats van de rode kaart te laten zien gaf hij Et een gele kaart voor de schouderduw die hij gaf. Het werd al snel duidelijk. Deze scheids had thuis niks te vertellen. En moet dat hier op het veld compenseren. Jammer gezien het feit dat het tot nu toe een sportieve wedstrijd was waar wij duidelijk de effectievere ploeg waren. De 10 minuten dat we met 10 man stonden hadden we het zwaar. Er ontstond net zoals tegen Stiens chaos achterin. Op dit soort momenten kun je zien wat de invloed is van de captain.  Nadat Faasse de bal kreeg aangespeeld kreeg hij wat ongelukkig een tikje op zijn enkels. Hij had hier zo’n last van dat we hem eigenlijk de hele eerste helft niet meer gezien hebben. In de tijd dat Et weg was kreeg Foarut een dot van een kans. De spits van Foarut ontglipte even aan onze scherpe verdedigers, kapte de bal voor zijn rechter en krulde de bal richting de hoek. Gelukkig hadden we Veenstra op goal die met een uiterste krachtsinspanning de bal met zijn vingertoppen tot corner verwerkte. Uit de corner werd het dankzij goed verbaal optreden van Veenstra tegen Deel niet meer gevaarlijk.

De 10 minuten waren om en Et mocht er weer in. Dit zorgde meteen voor wat rust en we begonnen weer wat te voetballen. Nou moet ik wel zeggen dat de eerste helft slordig was. Acties waren er wel maar iedere keer sprong de bal net weg van onze voeten. Of dit aan het veld lag of aan de concentratie zullen we niet te weten komen maar de tweede helft moest dit in ieder geval beter. In een duelletje op het middenveld was Amels iets te gretig maar naar mijn mening gebeurde er niks gevaarlijks. Hier was de rooie dakhaas van Foarut het niet mee eens en die duwde Amels keihard met twee handen in de rug naar voren. Ook hier zag de “uitstekend voor Foarut fluitende” scheids niet wat er daadwerkelijk aan de hand was en bestrafte ook dit gedrag niet. Zo begon het een wat irritant terugkerend probleem te worden waar we ons jammer genoeg maar bij neer moesten leggen want deze scheids was echt niet van plan om ook maar één keer Foarut hetzelfde te behandelen als ons. Na een klein half uurtje was het Cengiz die weer last kreeg van zijn hamstring en het veld helaas moest verlaten. Zijn vervanger was Ron Beton die na 4 dagen tijd eindelijk het stukje straatwerk af had kunnen maken.  Ron viel zoals altijd goed in en was vanaf de eerste minuut fel en gretig. In de allerlaatste minuut van de eerste helft werd de bal vanuit een corner voor geslingerd, was het Ron die met twee handen vol in zijn rug geduwd werd en daarna met beide handen de bal met al zijn kracht weg smashte. Het schijnt dat ze de echo van de smash nu nog kunnen horen. In plaats van een vrije trap voor ons besloot de scheids te fluiten voor een handsbal en dus een penalty.
Na veel protest van onze kant en de van de scheids afkomstige dreigementen richting een aantal van onze spelers was het tijd om de penaltynemer er wat vanaf te brengen. De stip wat kapot trappen met de hak en Veenstra die lekker irritant deed door meerdere malen aan te geven dat de bal niet goed lag. Uiteindelijk had dit wel het gewenste resultaat want de bal werd uitstekend uit het doel gehouden. De corner leverde verder niks op en we gingen met een 0-2 stand de rust in.

Tijdens het bakje thee gaf Faasse aan dat hij niet verder kon ballen en zou hij vervangen worden door Marcel die plaats zou nemen op de rechtshalf. Tevens zou Michel in de ploeg komen voor Ayhan. Ayhan die in de eerste helft niet echt aanwezig was. Dit zou natuurlijk kunnen komen door de fysieke kracht van Foarut. Waar Ayhan in harlingen nog vlotte babbels had tegen Michel vanwege zijn behaalde basisplek en hem voor de wedstrijd zelfs de waterflessen wou laten vullen was hij nu iets minder aan het praten. Laten we de uitspraak die hij tegen mij heeft gedaan in de wedstrijd maar even achterwege laten of niet Ayhan? 😉 De yell van Deel in de rust ontbrak aan volume. Zo luid als hij de eerste helft schreeuwde zo gezapig en schor was de yell in de rust. Laat Deel maar bulderen in het veld en laat een ander die yell maar voor zijn rekening nemen naar mijn mening.

De tweede helft begon al gelijk goed. Aangezien dat Foarut al 3 keer had afgetrapt in de eerste helft lijkt het een ieder heel simpel dat wij dan af zouden moeten trappen. Zo stond Amels al klaar voor de aftrap maar zei de scheids vol overtuiging “Foarut trapt ouw”. De verbazing was op ieders gezicht te zien en de scheids bleef ondanks de woorden van Foarut stug volhouden. Net zolang totdat Amels sien nocht ervan had en de aftrap nam.

De tweede helft was eindelijk los en Foarut kwam als herboren de kleedkamer uit. Fris en fruitig zochten ze de aanval en het leek alsof er bij ons de eerste 5 minuten pap in de benen zat. De trainer van Foarut zei nog “ze hebben het nog lang niet goed staan, daar gaan we” En daar gingen ze inderdaad. Ron, Et, Keimpe, Deel en Veenstra hielden alles gelukkig dicht achterin maar waren in het vervolg iets te druk. Te snel de bal naar voren en te snel balverlies. Dankzij de komst van Ploeg op het middenveld kwam er meer rust. Niet alleen om zijn rust aan de bal maar vooral om de positieve en wijze woorden. Zo wees hij iedereen erop dat we niet te snel diep moesten zoeken maar wat meer de rust moesten bewaren.  Dit advies werd opgevolgd door een ieder en we hebben het hierna niet meer lastig gehad. Na een aantal schitterende acties was het in de 60e minuut Amels die er over rechts een corner uithaalde. De eerste corner van Ploeg was een tikkeltje aan de korte kant en werd weer tot corner verwerkt. De tweede corner daarentegen was perfect op maat en zo kopte Amels in de lange hoek de bevrijdende 0-3 binnen. Je zou toch zeggen dat Foarut nu helemaal gebroken zou zijn. En zo was het ook. De 0-4 van Amels in de 64e minuut was er één voor in de boeken. Van achteruit werd via Deel de crosspass gegeven op Ploeg die de bal perfect naar Ruben speelde. Ruben dribbelde op en vondt Amels die met een schitterende actie zichzelf vrij speelde en de bal met een droge knal in de verre hoek binnenkant paal binnen schoof. Ilhan, die moegestreden was ging het veld verlaten voor Freddy. Freddy op de rechtshalf en Marcel bij Amels in de spits. Ik moet er toch even bij vermelden dat Marcel ondanks zijn mooie praatjes geen duel heeft gewonnen op de rechtshalf en dat Freddy de 26 minuten die hij gebald heeft de grote klok nauwlettend in de gaten heeft gehouden omdat hij niet fit aan de wedstrijd begon vanwege zijn hamstring klachten en hoopte dat de tijd dan wat sneller zou verstrijken. Zo slecht dat Amels in de eerste helft was zo goed balde hij in de tweede. Hij heeft de linksback van Foarut het leven zuur gemaakt. Ik denk dat hij nou nog duizelig is van al die kap- en draaibewegingen.

Nadat Freddy in de 70e minuut het duel met Ron om de ingooi te doen had gewonnen nam hij deze snel op Amels. Amels bedacht zich niet en versnelde nog maar een keer, gooide er nog een paar scharen uit, stuurde 2 tegenstanders het bos in en ronde fraai af met zijn linker.  Een hattrick in slecht een paar minuten tijd. Na een eerste helft met zoveel pech de 0-5 maken en je zo herstellen is pure klasse. Wij bleven lekker door gaan met ballen. Het spel verplaatsen van links naar rechts, even de rust erin een balletje terug en gelijk weer door in de aanval. We stuurden ze van het kastje naar de muur.  Zo werd in de 75e minuut Amels al snel weer gevonden en nadat hij voor de zoveelste keer zijn tegenstander de hielen had laten zien zette hij strak voor op Marcel die de 0-6 keihard via de onderkant van de lat binnen schoot. Sommigen beweren dat het zijn scheenbeen was, of dit waar is weet ik niet maar als ik Marcel zijn blik moet geloven van na de wedstrijd zat er wel wat mazzel bij.

Omdat Foarut geen verlichting had op het veld waar we moesten spelen werd het al snel schemerig en eigenlijks ook wel wat gevaarlijk. De scheids wou niks weten van stoppen en bleef gewoon nog even lekker dwars doorgaan met waar hij mee bezig was. Misschien is dat ook maar beter want anders had de goal van André er misschien niet geweest. In de 78e minuut was het weer Amels die over rechts door kwam en de bal gevaarlijk voorgaf op Ruben, deze hield het overzicht en speelde de bal met hulp van Klaas (die zijn paraplu handig in het gezichtsveld van de scheids hield) naar André die de mooiste van de avond maakte. Met 130 km/u knalde hij de doelman met bal en al in de goal en maakte zo zijn verdiende doelpunt. Wat een wedstrijd van André, na een week van ziekte zo’n sterke pot spelen!! Fantastisch Dré!! Zet dit door.

Deze laatste van Dré was tevens het laatste wapenfeit. Weer een horde overwonnen. En hoe!!….0-7 uit bij Foarut met een scheids die het ons toch nog lastig had kunnen maken. Gelukkig zijn we blijven knallen en zijn de juiste mensen in het veld gezet die het verschil konden maken.
Weer een teamprestatie van jewelste. Na de wedstrijd kwam Peter nog in de box met een paar hele mooie en emotionele woorden.  Peter hou je taai maat!! Sterkte in deze moeilijke periode.

Als je als keeper 2 wedstrijden achter elkaar op fantastische manier de nul weet te houden mag je zoals Veenstra vandaag na de wedstrijd deed, eisen dat je “Mister Clean Sheet” genoemd wenst te worden. Nadat de stemmen voor de Player of the Match geteld waren rolde Veenstra daar als terechte winnaar uit de stembus. Als je op de belangrijke momenten laat zien dat je scherp bent en zo je ploeg op de been houdt krijg je privileges ouwe klokkendief!! Van harte en geniet van de roem.

Met nog 4 wedstrijden te gaan en een ploeg die zo gigantisch sterk is mag je er toch wel vanuit gaan dat we het kampioenschap gaan pakken.
Aankomende zaterdag wacht ons de uitwedstrijd in Franeker tegen Franeker 2. Een pittige pot tegen een jonge frisse ploeg. We liggen op titelkoers en gaan zaterdag in Franeker alles op alles zetten om die punten mee te nemen naar de Robbenplaat.

Tot zaterdag in Franeker waar we om 15:00 gaan knallen in onze strijd om het kampioenschap.
De groeten en “Laat de zon in je hart 🌞”

Deel dit:
Share

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*