Beetgum 2 – Zeerobben 3

Met het kampioensfeest nog vers in het geheugen was het weer eens tijd voor een doordeweekse pot.
Tijd om de genuttigde alcohol eruit te gaan zweten.

Ditmaal was Beetgum onze tegenstander.
De ploeg staat stijf onderaan in de reserve 4e klasse maar nou moet ik er gelijk bij vermelden dat het er vandaag niet zo uit zag.
Een fitte jonge ploeg die er vandaag alles aan zou doen om de punten in eigen huis te houden en het de kampioen zo moeilijk mogelijk zou maken.
Een veld dat net zo hard was als beton en een bal die rechtstreeks uit de handen van Bassie de clown was gepakt.
Al met al schitterende omstandigheden voor een mooie pot voetbal.

Sjoerd die weer terug was in Nederland na zijn 5e vakantie dit jaar maakte zich klaar om zijn 17e van het seizoen te maken en ook deze schoot hij weer feilloos achter de kansloze keeper.

Flitsend voetbal zorgde ervoor dat Beetgum ons in de eerste helft goed onder druk zette. Helaas voor Beetgum waren we in de counter dodelijk en dit leidde al snel tot de 0-1, 0-2 en 0-3 door respectievelijk Ilhan, Mitchel en Patrick.
Verder stonden we als een stelletje natte dweilen te voetballen en het leek alsof we het kampioensbier nog in het lichaam hadden.
In mijn hele leven heb ik al aardig wat potjes gevoetbald en een hele hoop mee gemaakt maar dit sloeg echt alles.
We probeerden de bal wel rond te spelen maar het veld en de bal maakten dit toch erg moeilijk.
(Of lag het toch aan onze eigen capaciteiten?)

Zo maakten we het onszelf lastig door te kort in te spelen en het coachen achterwege te laten.
Tijd, draaien, kaats zijn woorden die normaal gesproken regelmatig te horen zijn maar zelfs dit was voor de meesten van ons teveel gevraagd.
Commentaar leveren was voor sommigen belangrijker dan positief coachen en dit kwam ons spel niet ten goede.

Hoogtepunt van de eerste helft was een vuurpijl van Beetgum die alá Marcelo werd stil gelegd door Deel.
Nou werd het ook wel tijd dat hij iets goed deed na 4 foute passes en een handjevol keren verkeerd instappen trouwens.

Na het bakkie thee waar volgens mij een chemisch goedje doorheen zat was het tijd voor het vervolg.
Tijd om door te drukken en de voorsprong uit te breiden.

Na de aftrap werd zichtbaar duidelijk dat het goedje zijn werk begon te doen.
Bergum kwam beter uit de startblokken, begon van alle kanten druk te zetten en troefden ons overal gemakkelijk af.
De collega van Thoon kwam in het veld en dit maakte zeker verschil.
Vol passie en strijd begonnen ze aan de tweede helft en dit leidde al snel tot de 1-3, 2-3 en 3-3.

Bijna de hele tweede helft kwamen we er eigenlijks niet meer aan te pas.
Dit kwam mede door onnozel voetballen met hakjes en wederom te kort inspelen waardoor we het onszelf onnodig moeilijk maakten.

Nog een aantal schoten op goal van zowel Cengiz en Klaas en als iedereen zijn ogen open had gehad had zelfs Veenstra nog in de gelegenheid gebracht kunnen worden maar zelfs dit lukte vandaag niet.
In de 80e minuut was het de scheids die floot voor een overtreding in de 16 en de penalty werd benut door Keimpe die zo de 3-4 op het scorebord zette.

Waar we dachten dat we wel even over onze tegenstander heen zouden lopen werd het toch een heel ander potje.
Een stugge ploeg die met passie en strijd stond te voetballen.

Hoogtepunt van de tweede helft was onze rechtshalf die ondanks het feit dat hij er conditioneel compleet doorheen zat toch nog een discussie van een minuut of 5 aan kon gaan met onze verdediging en zo zijn directe tegenstander gevaarlijk liet weglopen.

Waar we vandaag onze 100e goal hadden moeten maken werd het een strijd om puntverlies te voorkomen met kelderklasse voetbal van de bovenste plank.

Ik zou zegen gauw vergeten en op naar donderdag waar we het om 20:00 op de robbenplaat opnemen tegen Foarut 2 waar we toch uit een ander vaatje moeten gaan tappen dan vandaag.

Tot ziens en “laat de zon in je hart” 🌞❤

Foto’s: Wies Procee

Deel dit:
Share

Meer nieuws

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*