De “Nee-maar” generatie

Het is is even stil op en rond de velden bij Zeerobben. Reden voor Koos Heising om eens te gaan schrijven. Lees hier zijn eerste bijdrage:

 

De Nee-maar generatie

Heel vroeger was de trainer de baas ‘zijn wil was wet’. Toen kreeg je de ‘patat-generatie’, de ‘ja-maar’ spelers. Het kan zoals de trainer het zegt maar het kan ook anders, dus kwam er vaak niets van terecht.
Nu heb je de Nee-maar generatie, genoemd naar de Braziliaan Neymar. Boegbeeld van theater, acteur bij uitstek. Vroeger (nee, toen was niet alles beter) probeerde een speler op de been te blijven ook al werd hij getackeld, tegenwoordig hoef je maar te wijzen of ze liggen al op de grond. Doorrollen, schreeuwen en de scheids vertellen dat de ‘veroorzaker’ een gele kaart moet hebben. Ook de ‘blessure’ onderbrekingen nemen steeds grotere vormen aan vooral bij de teams die met twee bussen voor de goal staan en het ritme uit de wedstrijd proberen te halen. Een seconde later huppelen ze weer vrolijk in de rondte. Hier wordt de voetballiefhebber niet vrolijk van. Veel spelers verdienen meer geld dan ze kunnen uitgeven en hun ego zit de meesten dan ook aardig in de weg. Waar zijn de scheidsrechters die durven optreden tegen al die schwalbes en dat overdreven gedoe? Waar zijn de coaches die dit veroordelen en ze aanpakken? Waar is het management van de spelers die hen vertellen dat hun imago naar de knoppen gaat? Die van ons boegbeeld Neymar heeft waarschijnlijk al niets meer te vertellen. Waar is de KNVB die de scheidsrechters instrueert? Waar is de FIFA die spelregels moet aanpassen die dit en ook andere storende spelelementen (bijvoorbeeld het continu wegtrappen van de bal na een overtreding) gaat voorkomen? Veel spelregelwijzigingen uit het hockey kunnen ze zo overnemen. Onze jeugd krijgt vrijwel dagelijks het gedrag van deze Nee-maar generatie voor de kiezen. Wij , als begeleiders van de jeugdspelers, kunnen onze borst nat maken. De filmpjes waarin de Neymar duikelingen worden geimiteerd door een hele groep jeugdspelers zijn er al maar zijn vooral bedoeld om er de draak er mee te steken, gelukkig. Het wordt hoognodig tijd om dit laaghartige gedrag aan te pakken. De komedianten steken iedereen de gek aan, de tegenstander, de scheidsrechter en die andere tien die ook een of andere functie hebben bij de arbitrage, de sponsoren en vooral het publiek in de stadions en voor de buis. Deze misleiding is de grootste bedreiging voor ons voetbal, al was het alleen maar met betrekking tot de invloed op het resultaat van wedstrijden. De VAR is een goed middel om hier invloed op uit te oefenen, goed voorbeeld is ‘de vallende ziekte’ van ‘onze vriend’ bij de penalty die Bjorn Kuipers eerst gaf en de beslissing na het zien van de videobeelden terugdraaide. De teams zullen echter wel over het gebruik hiervan moeten beslissen en niet de scheidsrechter. We zijn hoognodig toe aan een nieuwe generatie spelers. De spelers die zo intelligent zijn te beseffen dat de geloofwaardigheid van hun sport op het spel staat en hier tegen optreden. Dit acteren is wel klaar nu!

Het is tijd voor de ‘Ho-maar’ generatie!

Deel dit:
Share

Meer nieuws

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*