Het volkslied

Koos Heising heeft de smaak te pakken….

 

Het Volkslied

De volksliederen geven altijd een extra dimensie aan competitie tussen lendenteams.  Bij het WK voetbal is het soms zelfs het hoogtepunt van de dag. Dat heeft dan ook soms te maken met een niet al te hoge amusementswaarde van de wedstrijd zelf, maar vooral met de intense manier waarop het vieren van het nationalistische gevoel de huiskamers van een groot deel van de wereld binnengalmt.

Ons eigen volkslied werd al geschreven in 1570 toen de Lage landen in opstand kwamen tegen de Spaanse koning Filips de Tweede. Toch zingen we “de Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd”. Ik neem dan ook aan dat ze bedoelen “en vanaf nu niet meer”. Willem van Oranje werd in die tijd een verzetsheld. Ook is het vreemd dat we moeten zingen “Wilhelmus van Nassouwe, ben ik van Duitsen bloed!”. Jarenlang konden we nota bene het Duitse bloed wel drinken!? Het is dan ook enigszins achterhaald, maar met een paar persoonlijke aanpassingen in de tekst en met een flink volume stuwt het onze sporters tot grootse daden.

Engelsen zingen uit volle borst “God save the Queen”, dat is al 95 jaar uitstekend gelukt, maar het heeft een houdbaarheidsgehalte. Ik denk dat ze het na het overlijden van de Queen gewoon blijven zingen; zeker nu Engeland het goed heeft gedaan in de ‘World Cup’. Ze zijn zo gek op ‘their national hymn’ dat de supporters het op de tribune zelfs tijdens de wedstrijd ten gehore blijven brengen.

Bij de Kroaten en de Serviërs liggen de volksliederen natuurlijk heel gevoelig met de oorlogen van een paar decennia terug nog in het achterhoofd. Met de hand op het hart, de tranen in de ogen en de armen om elkaar heen wordt de emotie opgevoerd tot een kookpunt en als de klanken op hun einde lopen, wordt er door de spelers even een sprintje op de plaats gemaakt en kan het losgaan. Bij deze landen wordt het volkslied door iedereen in het stadion uit volle borst meegeschreeuwd… prachtig die uitzinnigheid.

In Mexico wordt het volkslied gebruikt om de hele wereld te laten zien hoe groot ze zijn geworden en hoe sterk. Dit ook in letterlijke zin. Wat is er aan de hand? Toen de Mexicanen nog Inca’s en Azteken heetten, waren ze heel klein van stuk. Het zijn nog steeds geen reuzen zoals Zweden en Nederlanders, maar toen waren ze echt zo’n 1 meter en 50 centimeter of zo. Bij het volkslied laten ze deze groei en ontwikkeling zien door hun hand horizontaal en gestrekt voor hun borst te houden op de plek van hun hart en geven daarmee aan ‘zo klein waren we toen en zo groot zijn we nu’. Daar zijn ze heel trots op en daar groeien ze van, in figuurlijke zin dan. Ze komen altijd tot de achtste finales, maar dan vliegen ze er ook iedere keer geheid uit – in 2014 door Nederland en nu in 2018 door Brazilië. Misschien moeten ze de volgende keer, in 2022 in Qatar, de hand horizontaal op navelhoogte houden. De tekst van hun volkslied laat echter een ander geluid horen, toch helaas nog wat ‘Calimero’-gedrag. Het refrein van ‘Viva Mexico’ laat weten: “Mexicanos al grilo de guerra” (“Mexicanen, op de roep van de oorlog weest gereed om het Zwaard en de Teugel te grijpen en laat de aarde tot in het binnenste beven door het geluid van een brullend kanon”). Dat is nou weer jammer natuurlijk, maar zo zie je maar dat elk land trots is op zijn roots en zijn ontwikkeling, en dit graag met de hele wereld wil delen.

Sinds 1847 zingen ze in Argentinië over de vrijheid, al heb ik de indruk dat deze af en toe onderbroken wordt. Zo zal de tekst “vrijheid, vrijheid, vrijheid, ik hoor het breken van de kettingen” pas weer te horen zijn geweest direct na het regime van Pinochet. Het ‘Himno Nacional Argentino’ is langer dan een minuut alleen muzikaal, dus zonder tekst. Er is daarom besloten bij sportwedstrijden geen tekst te laten horen. Of dit de enige reden is valt echter te betwijfelen. Iedereen zingt het dan ook mee met de woorden “lala….lalala”. Echt waar. De ‘Hino Nacional Brasileiro’ is een lofzang op het ‘oneindig’ mooie Brazilië – “Brazilië, een intense droom, een levendige zonnestraal”. De Brazilianen vinden het dan ook zo mooi dat ze er geen genoegen mee nemen dat hun volkslied maar 1 keer wordt gespeeld. Als het afgelopen is, zingen ze dan ook het hele couplet zonder muziek nog een keer.

Het Zweedse en het Russische volkslied springen er voor mij bovenuit, mooie melodie en heel sfeervol. Deze kwalificaties gelden, wat de Russen betreft, alleen voor het volkslied. “Du gamla du fria”, betekent : “jij mooie natuur, jij vrije” en heeft betrekking op de weelderige natuur en de vrijheid van de Zweden. Als ze ook nog de mooiste meezingende blondines, uitgedost in het geel en blauw, er uit pikken op de tribunes kan ik het hier hartgrondig mee eens zijn en neurie de hymne ingetogen mee. De supporters uit de Arabische en Afrikaanse landen zoals Marokko, Algerije en Egypte, en de Zuid-Amerikanen raken bijna in extase als hun liedje klinkt in het stadion. Zelfs emotioneel om te zien en naar te luisteren. Ze gaan er voor de volle 100% voor, hun land is op dat moment ‘on top of the world’ en ze schreeuwen zo hard dat ze denken dat ze de wedstrijd niet kunnen verliezen. Ze blijven een tijd in die waan tot ze er soms door het spelverloop langzamerhand uit ontwaken. Dit valt dan meestal wat tegen, maar die momenten nemen ze hen niet meer af! Deze tijdelijke droom is intens en zal ook te maken hebben met vaak slechte, af en toe zelfs erbarmelijke omstandigheden in hun land. Even een vlucht uit de werkelijkheid. Wat zou het mooi zijn als de grootsheid van de landen, zoals bezongen in de volksliederen, wat meer in overeenstemming zou zijn met de werkelijkheid.

Deel dit:
Share

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*