‘Beloften’ winnen in Heeg!

Ja hoor, daar zijn we weer. Het illustere beloftenteam van Zeerobben, in de volksmond ook wel gewoon Zeerobben 2 genoemd. Afgelopen zaterdag mochten de manschappen van Cammie de weide weer in voor het eerste potje competitievoetbal na de winterstop. Al dient gezegd worden dat de trainer het concept winterstop een geheel nieuwe betekenis heeft gegeven met een oefenprogramma waarin om en nabij 48 oefenwedstrijden waren opgenomen. Uiteindelijk vonden slechts 2 wedstrijden daadwerkelijk doorgang, zodat iedereen weer fris en fruitig aan de tweede seizoenshelft kon beginnen. Tijdens de oefenwedstrijden werden zowel LSC als FVC aan de zegekar gebonden met zo nu en dan prima voetbal en een excellerende pinchhitter in de persoon van Lau. Zo boden deze oefenpotjes veel vertrouwen voor de herstart van de competitie, waar een uitwedstrijd tegen Heeg 2 op het programma stond. Saillant: bij winst kunnen de beloften hoe dan ook de tweede plek op de ranglijst overnemen en consolideren ze tevens hun koppositie in de tweede periode.

Zoals altijd, verzamelden we 5 uur voor aanvang in de kantine op de Robbenplaat. Menigeen verorberde nog snel even een broodje, alvorens de tocht richting Heeg werd ingezet. Gezien het eerste werd geteisterd door blessures en griepjes, kwamen alleen Jan-Dirk en the Rock ons versterken vanuit het Vlaggenschip. Van de Beloften waren Deel, Stijn, Sietse, Polly, Dennis, Steven, Jens, Laurens, Kobra, Marco en de Aaltjes van de partij. Verder waren Herke en Gerben (als ‘ie zowaar is komen opdagen) mee met het derde, en zit Dion helaas nog in de lappenmand. Mendel en Herwin vertoeven daarnaast nog steeds, respectievelijk, op Tenerife en Colombia. Waar onze cappie Marcel uithing was een vraag waarop ieder het antwoord schuldig bleef, al deden er enkele geruchten de ronde dat hij zijn baan als paardenfluisteraar een nieuw leven heeft ingeblazen en zich derhalve op de kinderboerderij begaf. Anderen speculeren echter dat de enorme inspanning inherent aan het vlaggen hem te veel was, want ja zaalvoetbal op vrijdagavond.

Toen we eenmaal in Heeg waren aangekomen, bleek dat Deel’s verhaal over de aanwezigheid van kunstgras op een droom was gebaseerd en dus trok de trainer eropuit om het veld eens goed onder de loep te nemen. Zo heeft hij pak en beet 3 uur ter inspectie over het gras getrokken – je moet toch wat als je 4 uur van tevoren aanwezig bent – om vervolgens te concluderen dat het veld er wel mee door kon en, dit had niemand aan zien komen, er toch wel een aardig briesje over het veld joeg. Na het horen van deze verlichtende observaties trok men naar de kleedkamer, waar de moment van de waarheid wachtte: wie zouden er starten? Ondanks enige complicaties had de trainer het toch weer voor elkaar gekregen zijn mannen in de voor hen vertrouwde 1-6-1-3-formatie aan te laten treden: Sietse op goal; Jan-Dirk, Dennis, Aal 1, Deel, Stijn en Steven achterin; Polly op het middenveld; Aal 2, Jens en Rocco in de voorhoede. Lau, Marco en Kobra mochten op hun beurt de bank warm houden.

Om zijn spelers toch enigszins te laten wennen aan de barre weersomstandingheden, besloot Simba tot een uitgebreide warming-up. Zo vlogen tegen 2 uur ’s middags de eerste ballen de nabijliggende sloot al in. Een half uurtje later, om half 3, betraden de beloften wederom de arena, allen tot op het bot gemotiveerd om de draad van voor de winterstop weer op te pikken en de drie punten mee te nemen naar Harlingen waar het pils al koud stond. Nadat de toss met overtuiging was gewonnen, besloot ‘kutkeeper’ Sietse om de eerste helft met wind tegen te spelen. Dit kwam het spel van de beloften zeker ten goede, daar de eerste 45 minuten bol stonden van technische hoogstandjes. Zo heeft Dennis een hoop luchtballen weggekopt, wist Deel met zijn slidings slechts graspolletjes te raken (daarnaast bleek onze teamsoudste Oost-Indisch doof, dus ik heb gemakshalve alvast een afspraak bij Schonenberg voor je gemaakt seun), heeft Sietse zestig ballen over de zijlijn doen verdwijnen en wisten Stijn en Jurre hun voorzetten via de Ring van Delfzijl keurig bij de cornervlag af te leveren. Desalniettemin wisten de mannen van Camaru het beste te maken van de omstandigheden en wist men zelfs nog enkele kansen te creëren. Zo dwong Rocco de keeper van Heeg tot een prima redding en hadden Jens en Stijn een zeer bijzondere variant in huis bij een vrije trap uit kansrijke positie – u raadt het al, een groot succes was dit niet. Verder wisten de beloften het achterin prima dicht te houden en hoefde die ‘kutkeeper’ slechts eenmaal serieus op te treden. Gescoord werd er niet in de eerste helft en dus gingen de teams rusten met een 0-0 tussenstand.

Na het welverdiende bakkie thee werd de wedstrijd weer hervat. Bij Zeerobben werd Dennis vervangen door Marco, die zijn plek als linksbuiten onmiddellijk opeiste. Nu de beloften de wind in de rug hadden, ging het voetballen iets gemakkelijker, maar we kunnen gerust stellen dat het spel de grote schare supporters langs de lijn vast deed denken een potje in de kelderklasse. Daarnaast bleek Heeg een stugge tegenstander, met een keeper die per doeltrap wel een minuutje tijdswinst wist te pakken. Desondanks waren de beloften wel degelijk de bovenliggende partij, en wisten ze bij tijd en wijle enkele speldenprikjes uit te delen. Zo kabbelde de wedstrijd wat voort totdat er opeens een reusachtige kans voor Stijn ontstond. Alleen op de keeper faalde hij echter, waar afgeven op een van de drie vrijstaande teamgenoten wellicht een beter optie was geweest. Simba had wel door dat een verse kracht nodig was en dus bracht hij stormram Lau voor de moegestreden Polly. De mannen van Camaru bleven doorgaan, ondanks dat de frustratie bij enkelen soms wat op kwam borrelen. Die inspanning zou uiteindelijk ook worden beloond, toen Jens en Stijn zo’n tien minuten voor tijd weer eens op de experimentele tour gingen met een van de vele vrij trappen: Stijn huppelde zeer elegant over de bal heen, waarna hij de deze in de loop meekreeg van Jens om hem vervolgens laag voor te geven waar Rocco klaar stond om het beslissende tikje te geven. Deze voorsprong kwam vervolgens niet meer in gevaar, waardoor de drie punten welverdiend werden meegenomen naar Harlingen.

Eenmaal aangekomen in Harlingen, ging de derde helft onmiddellijk fanatiek van start. Wel jammer dat team Box G dan weer zo snel moet afhaken, maar onder leiding van captain LJB was het toch weer een groot feest.

De groeten en natuurlijk “Laat de zon in je hart!!”

Deel dit:
Share

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*